ทำเป็น's profileก า ล ค รั้ ง ห นึ่ ง น ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    November 06

    ตอน เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย

    ออกจากบ้านวันที่ 1 พฤศจิกายน 2550
    พร้อมเงินสดจำนวน 10000 บาท
    กูเตรียมไปสำหรับ ค่าเทอม 5000
    ค่า add-drop 1500
    ค่าหอ 2300
    ใช้หนี้ 1000[แต่ยังคงติดไว้อีก 1000]
    ที่เหลือก็เอาไว้ซื้อแกลบ
     
    แต่แล้ว
    แวะ ม.เกษตร..
    กูละลาย 1000 ไปกับค่าเหล้า
     
    ไปงาน com อะไรก็ไม่รู้..
    คนก็เยอะ เหนื่อยก็เหนื่อย หนักก็หนัก
    กูละลาย 200 ไปกับค่าอาหารประทังชีวิต
     
    ต่อด้วยเดิน เมเจอร์รัชโยธิน..
    กูละลายไป 500 กับค่าเสื้อ
    1000 กับค่ารองเท้าตูน
     
    ถึงหอนัท..
    กูละลายไป 150 กับ dunhill
    200 กับค่ากินเรื่อย ๆ
     
    ต่อกันที่ จตุจักร
    กูละลาย 100 กับค่ากระเป๋า
    500 กับค่าชุด
    180 กับค่ารองเท้า
    200 กับค่าคิสึเกะ [ฉันไปรับคุณกลับบ้านมาแล้วนะค่ะ]
     
    สถานีต่อไป เซ็นทรัล ลาดพร้าว
    กูละลาย 500 กับค่า shabushi[จุดนี้สหายแต้มร่วมด้วย]
    200 กับค่า ถุงของขวัญ
    100 กว่าบาท กับค่าตุ๊กตาสหายแต้ม[ซ่ะงั้นน่ะ]
     
    ฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต
    กูละลาย 55 กับค่าเจาะหู [มีรูเป็นของตัวเองแล้ว]
     
    max u-turn
    กูละลาย 2500 กับค่ายืดผม
     
    กลับมาที่จุดเริ่มต้น [ม.เกษตร]
    กูละลาย 2000 ค่าโทรศัพท์ตูน
     
    ระหว่างทางกลับบ้าน
    กูละลาย 200 ค่ารถ
    120 ค่าหนังสือ
     
    รู้ตัวอีกที เงินเหลือ 300 กว่าบาทครับพี่น้อง
    แ ห ม ทํ า ไ ป ไ ด้
     
    แล้วค่าเทอม 5000
    ค่า add - drop 1700
    ค่าหอ 2300
    ใช้น้ำ 2000
    กูจะเอามาจากไหนล่ะครับพี่น้อง
     
    เฮ้อ.. คิดแล้วกลุ้ม
     
    ว่าแต่ จุดนี้ก็ถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..
    โรงเรียนเปิดตั้งแต่วันที่ 5
    แต่กูเปิดโรงเรียน 12 ครับพี่น้อง
    เตรียมพร้อมประหนึ่งว่ากูจะแต่งเอง
     
    -ฝากเอาไว้-
    สคังนีทีม ขอบคุณสำหรับข่าวคราวที่คมชัดทุกสถานการณ์
    ตูน - บัติ ขอบคุณที่ยินดีช่วยเหลือภาระทั้งหมด
    สหายนัท - สารถีซัน ขอบคุณสำหรับประสบการณ์สนุก ๆ ในครั้งนี้
    กูมันส์มาก ๆ ขอบอก ถ้าไม่ได้รู้จักพวกท่าน..
    ข้าคงไม่ได้สำราญแบบนี้
    สหายแต้ม ขอบคุณสำหรับความบุกบันทุก ๆ สถานการณ์
    ดีใจด้วยที่เข้าใจตรงกันกับ แร็บเปอร์แล้ว
    ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของมึง
    แล้วฝากขอบคุณ แร็บเปอร์ด้วย..
    ขอบคุณที่บอกกูวันนั้น
    ทำให้การตัดสินใจของกูเปลี่ยนไปเลย
    แต่กูมีคุณค่าขึ้นเยอะเลย
    ว่าแต่.. น้องรหัสมึงน่ารักว่ะขอกูเหอะ
    พ่อ - แม่ ขอบคุณสำหรับการไว้เนื้อเชื่อใจ
    ที่ให้เงินมา แต่.. หนูเป็นคนใช้เงินเป็นด้วยอ่ะดิ

    Comments

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://onceuponthetime.spaces.live.com/blog/cns!98B0D205803A791F!1217.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None