ท่ามกลางเทศกาลสงกรานต์

 

มันเริ่มมาตั้งแต่วันที่ 10

ตังหมดก็เลยกลับบ้าน

พร้อมหนี้สินก้อนโต

บวกกับภาระที่เด็จน้องจะให้มาเลือกคณะให้

[สรุปกูเรียนหรือมึงเรียนเนี่ย]

มาถึง ก็เตรียมเลือกให้มันเลย

มันบอกว่าอีกหลายวัน พักผ่อนก่อน

[แล้วจะให้กูรีบกลับมารำวงหรือไงว่ะ]

กลับมาถึงก็ติดโรค korealism จากแม่เลย

กว่าจะได้นอน เกือบตี 4 แล้ว

อุตส่าห์ปิดเครื่อง กะว่ากูจะได้นอนสบาย ๆ ทั้งวัน

เด็จน้องอังโทรเข้าเครื่องเด็จพี่ตูน

ปลูกให้กูไปเลือกคณะให้ตั้งแต่ 7 โมง

แล้วทำไมไม่ให้กูเลือกตั้งแต่เมื่อวานว่ะ

เอาว่ะเพื่อน้อง

ไปถึง มันก็เลือกตามที่มันอยากเลือกอ่ะ

ไม่เห็นจะสนใจคำแนะนำของกูเลย

[ถึงกูจะโก๊ะ แต่กูก็เอนท์ติดนะโว้ย]

เลยปล่อยตามพระทัยเด็จน้องไป

ไปถึงร้านเน็ต ไม่มีคนสักกะคน

กูก็ยังจะออนเอ็มกะมัน 2 คน ทั้ง ๆ ที่ก็นั่งข้าง ๆ กัน

[พูดมันเหนื่อยน้อยกว่าก็จริงนะ แต่กูคิดไม่ได้ว่ะ]

ถึงเวลาโอนเงิน ใช้ความฉลาดเลือกไปที่ธนาคารก่อน

เพราะอยู่ไกลกว่าไปรษณีย์

แถวแม่งยาวจะออกมานอกธนาคารอยู่แล้ว

แล้วใช้ความฉลาดกว่าเดิม ย้อนรถกลับไปที่ไปรษณีย์อีก

ไปถึงเจอพนักงานโง่ ๆ scan รหัสไม่เป็น

ต้องให้กลับมาที่ธนาคารอีก

[มึงจะลาออกไปก็ไม่มีใครเค้าว่านะ

กูเสียดายภาษีที่จ้างมึงอ่ะ]

กลับมาถึง ไอ้แถวยาว ๆ ที่กูเห็นเมื่อกี้

เหมือนภาพลวงตาอ่ะ

ไม่มีใครสักคนต่อแถวอ่ะ

[ .. สิ่งที่เราเห็นนั่นมันคืออะไรกัน .. ]

ของเค้าดีจริง ๆ เสร็จแล้วเลยกราบเค้างาม ๆ ให้หายเหนื่อย 1 ที

ซ่ะใจกู  ย้ำความโง่ของตัวเองไปในตัวด้วย

 

ทำบุญตามประเพณีเค้าหน่อย

นั่งแป๊บ ๆ ชวนเค้าออกมาเซียมซี

พี่น้องก็ตามกันมาอย่างง่ายดาย

ทุกคนได้ดีหมด ยิ้มกันหน้าบาน

กรี๊ดกร๊าดเต็มศาลา

ของกู บรรทัดแรก  .. ใบที่ 25 ว่ายากลำบากเหลือ ..

ขึ้นต้นก็งามแล้วอ่ะ

ปิดท้ายด้วย  .. อันใบนี้จะหาดีไม่มีเอย

ตรงกลาง ๆ คงไม่ต้องพูดถึงกันอ่ะ

เลยฝากกะหลวงพ่อไว้ที่นั่นอ่ะ

 

ถึงวันนี้สงกรานต์ก็จริง

แต่กูต้องมานั่งเล่น M แม่งไม่เข้ากันเลยอ่ะ

อ ย า ก เ ปี ย ก

นี้ก็กะว่าจะ ฝั น เ ปี ย ก เอา

[ มั น จ ะ ดี ห ร อ ]

ยังไงก็บอกให้ทุกคนเล่นเผื่อแล้วล่ะ อย่าลืมกูนะ

 

ปล. หมายเลข 1 เขียนให้นังสหายไผ่นะ ที่หลอกล่อจนกูกลับมาเขียนอีกจนได้ ขอบใจ

ปล. หมายเลข 2 ขอบใจสหายทุกคนที่ยังตามอ่าน ตามดู ๆ กันอยู่

ปล. หมายเลข 3 ขอบคุณจริง ๆ ที่ยังเป็นสหายกู  และยังรับกูเป็นสหาย

ปล. หมายเลข 4 สงกรานต์นี้กูจะเหี่ยวตายไหมเนี่ย

ปล. หมายเลข 5 ขอให้มันเป็นสงกรานต์สุดท้ายที่กูเหี่ยวแบบนี้

ปล. หมายเลข 6 ปลื้ม.. จบ