ทำเป็น's profileก า ล ค รั้ ง ห นึ่ ง น ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    November 06

    ตอน เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย

    ออกจากบ้านวันที่ 1 พฤศจิกายน 2550
    พร้อมเงินสดจำนวน 10000 บาท
    กูเตรียมไปสำหรับ ค่าเทอม 5000
    ค่า add-drop 1500
    ค่าหอ 2300
    ใช้หนี้ 1000[แต่ยังคงติดไว้อีก 1000]
    ที่เหลือก็เอาไว้ซื้อแกลบ
     
    แต่แล้ว
    แวะ ม.เกษตร..
    กูละลาย 1000 ไปกับค่าเหล้า
     
    ไปงาน com อะไรก็ไม่รู้..
    คนก็เยอะ เหนื่อยก็เหนื่อย หนักก็หนัก
    กูละลาย 200 ไปกับค่าอาหารประทังชีวิต
     
    ต่อด้วยเดิน เมเจอร์รัชโยธิน..
    กูละลายไป 500 กับค่าเสื้อ
    1000 กับค่ารองเท้าตูน
     
    ถึงหอนัท..
    กูละลายไป 150 กับ dunhill
    200 กับค่ากินเรื่อย ๆ
     
    ต่อกันที่ จตุจักร
    กูละลาย 100 กับค่ากระเป๋า
    500 กับค่าชุด
    180 กับค่ารองเท้า
    200 กับค่าคิสึเกะ [ฉันไปรับคุณกลับบ้านมาแล้วนะค่ะ]
     
    สถานีต่อไป เซ็นทรัล ลาดพร้าว
    กูละลาย 500 กับค่า shabushi[จุดนี้สหายแต้มร่วมด้วย]
    200 กับค่า ถุงของขวัญ
    100 กว่าบาท กับค่าตุ๊กตาสหายแต้ม[ซ่ะงั้นน่ะ]
     
    ฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต
    กูละลาย 55 กับค่าเจาะหู [มีรูเป็นของตัวเองแล้ว]
     
    max u-turn
    กูละลาย 2500 กับค่ายืดผม
     
    กลับมาที่จุดเริ่มต้น [ม.เกษตร]
    กูละลาย 2000 ค่าโทรศัพท์ตูน
     
    ระหว่างทางกลับบ้าน
    กูละลาย 200 ค่ารถ
    120 ค่าหนังสือ
     
    รู้ตัวอีกที เงินเหลือ 300 กว่าบาทครับพี่น้อง
    แ ห ม ทํ า ไ ป ไ ด้
     
    แล้วค่าเทอม 5000
    ค่า add - drop 1700
    ค่าหอ 2300
    ใช้น้ำ 2000
    กูจะเอามาจากไหนล่ะครับพี่น้อง
     
    เฮ้อ.. คิดแล้วกลุ้ม
     
    ว่าแต่ จุดนี้ก็ถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..
    โรงเรียนเปิดตั้งแต่วันที่ 5
    แต่กูเปิดโรงเรียน 12 ครับพี่น้อง
    เตรียมพร้อมประหนึ่งว่ากูจะแต่งเอง
     
    -ฝากเอาไว้-
    สคังนีทีม ขอบคุณสำหรับข่าวคราวที่คมชัดทุกสถานการณ์
    ตูน - บัติ ขอบคุณที่ยินดีช่วยเหลือภาระทั้งหมด
    สหายนัท - สารถีซัน ขอบคุณสำหรับประสบการณ์สนุก ๆ ในครั้งนี้
    กูมันส์มาก ๆ ขอบอก ถ้าไม่ได้รู้จักพวกท่าน..
    ข้าคงไม่ได้สำราญแบบนี้
    สหายแต้ม ขอบคุณสำหรับความบุกบันทุก ๆ สถานการณ์
    ดีใจด้วยที่เข้าใจตรงกันกับ แร็บเปอร์แล้ว
    ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของมึง
    แล้วฝากขอบคุณ แร็บเปอร์ด้วย..
    ขอบคุณที่บอกกูวันนั้น
    ทำให้การตัดสินใจของกูเปลี่ยนไปเลย
    แต่กูมีคุณค่าขึ้นเยอะเลย
    ว่าแต่.. น้องรหัสมึงน่ารักว่ะขอกูเหอะ
    พ่อ - แม่ ขอบคุณสำหรับการไว้เนื้อเชื่อใจ
    ที่ให้เงินมา แต่.. หนูเป็นคนใช้เงินเป็นด้วยอ่ะดิ